Informacje o projekcie - 2.edycja

Wprowadzenie

Przygotowanie do życia zawodowego to jedna z ważniejszych funkcji wszystkich szkół. Podstawową rolę spełnia w tym przypadku oczywiście szkolnictwo zawodowe. Program przygotowania do życia zawodowego obejmuje w zasadniczym zrębie: zaakcentowanie w programie szkolnym zagadnień zw. z techniką, technologią i metodami, możliwie szerokie i najbardziej praktyczne poznawanie charakteru pracy oraz nabywanie doświadczeń na stanowisku pracy. Szkolnictwo zawodowe w dobie przemian w gospodarce ulega jednak dynamicznym przekształceniom niezbędnym do wypełniania nowej roli w zmieniających się warunkach społeczno-gospodarczych. Specyfika zawodu nauczyciela w sposób szczególny implikuje konieczność edukacji ustawicznej nauczycieli i instruktorów praktycznej nauki zawodu – zwłaszcza w szkolnictwie zawodowym – bezpośrednio determinowanym potrzebami gospodarki. Co więcej, mając świadomość powyższego, nauczyciel przedmiotów zawodowych powinien także wśród swoich wychowanków wyrobić nawyk konsekwentnego, opartego na wyszukiwaniu aktualnej informacji, uczenia się – pozyskiwania wiedzy w sposób ustawiczny, uczenia się przez całe życie.

Celem kształcenia zawodowego jest jak najlepsze przygotowanie ucznia do pracy w konkretnej profesji. Nie sposób pominąć bezpośredniego związku, jaki istnieje pomiędzy przysposobieniem ucznia do pracy na określonym stanowisku a potrzebami rynku pracy. Tymczasem jednym z głównych problemów, jakie związane są ze szkolnictwem zawodowym, jest kształcenie odbiegające od rynku pracy i zbyt mały udział pracodawców w procesie kształcenia. Wśród najważniejszych wyzwań, jakie stoją przed dzisiejszym szkolnictwem zawodowym, jest zatem stałe podnoszenie kwalifikacji przez nauczycieli i aktualizacja ich wiedzy – zawsze w powiązaniu z potrzebami współczesnej gospodarki. To bezustanna czujność nauczyciela na bieżące sygnały płynące z rynku pracy i dostosowanie programu kształcenia do wymogów zmieniającego się świata.

Sposobem przeciwdziałania nauczaniu odbiegającemu od potrzeb rynku może stać się udział samych pracodawców w systemie kształcenia. Bezpośredni kontakt nauczycieli i instruktorów praktycznej nauki zawodu z przedsiębiorstwami posłużyć może aktualizacji ich wiedzy i powiązaniu jej z wymogami rynku pracy, tak jak przygotowanie pracownika do pracy na określonym stanowisku najlepiej prowadzić w warunkach jak najbardziej zbliżonych do rzeczywistości. Efekty uzyskane dzięki wdrożeniu tak zaplanowanego modelu współpracy (szkoła – przedsiębiorstwa) to dla pracodawców z kolei m.in. mniejsze inwestycje w szkolenia w przyszłości, oszczędność, czasu i środków.

[1] 2 3