fundacja hereditas Spotkania z Zabytkami Spotkania z Zabytkami
Zarząd | Sprawozdania | Statut 
fundacja hereditas

Współpracują z nami

Andrzej Cichy - konserwator, absolwent Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (kierunek: Ochrona Dóbr Kultury, spec. konserwatorstwo). Pracował w PP PKZ w Warszawie (m.in. PKDS-zdobnictwo). Od 2004 roku jest pracownikiem naukowo-technicznym w Zakładzie Konstrukcji i Technologii Wyrobów z Drewna WTD SGGW w Warszawie. Prowadził ćwiczenia z Dokumentacji konserwatorskiej i kosztorysowania prac (dla obiektów ruchomych), współprowadzi ćwiczenia do przedmiotu Historia konstrukcji drewnianych i stolarki architektonicznej. Publikacje w "Annals of Warsaw Agricultural University", "Ochrona Zabytków".


Hanna Faryna-Paszkiewicz, doktor historii sztuki, pracownik naukowy Instytutu Sztuki PAN, wykładowca na warszawskiej ASP. Łączy zainteresowania architekturą międzywojenną, historią literatury i plastyki. Ma w dorobku wiele publikacji z zakresu historii architektury XX wieku ("Geometria wyobraźni", "Saska Kępa 1918-1939", "Atlas zabytków architektury w Polsce"), naukowej bibliografii, a także monografię aktorki i publicystki Marii Morskiej ("Opium życia").
 

Jan Jagielski - ur. 1937 r. w Toruniu; z wykształcenia geochemik; pracownik Żydowskiego Instytutu Historycznego (twórca i kierownik działu dokumentacji materialnych śladów obecności historycznej Żydów na ziemiach polskich); przez blisko 30 lat czynnie zaangażowany w dzieło opieki nad miejscami i zabytkami kultury i historii Żydów polskich, współzałożyciel i przewodniczący Zarządu (od 1994 r.) Społecznego Komitetu Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami Kultury Żydowskiej przy Towarzystwie Opieki nad Zabytkami; inicjator akcji restaurowania cmentarzy żydowskich w małych miastach, prowadzonej z młodzieżą z kraju i z Izraela; działacz społeczny; autor książek, esejów, artykułów (w czasopismach polskich i zagranicznych) o zabytkach żydowskich Warszawy, getcie, cmentarzu przy ul. Okopowej; w 2005 r. wyróżniony Nagrodą im. Jana Karskiego i Poli Nireńskiej - ustanowionej przez Żydowski Instytut Naukowy YIVO (YIVO Institute For Jewish Research) w Nowym Jorku - za wybitne zasługi w dziedzinie działalności zmierzającej do ochrony materialnych śladów żydowskiej obecności historycznej w Polsce oraz publikacji na ten temat.

dr hab prof. nadzw. Stanisław Januszewski - profesor Politechniki Wrocławskiej, historyk techniki, rzeczoznawca Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, założyciel Fundacji Otwartego Muzeum Techniki, przewodniczący Polskiego Komitetu Międzynarodowego Towarzystwa Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego (TICCIH), autor koncepcji Otwartego Muzeum Techniki we Wrocławiu, twórca Ośrodka Dawnej i Nowej Techniki Górniczej w Wałbrzychu, Muzeum Energetyki w Elektrowni Wodnej Lubachów, Muzeum Odry FOMT we Wrocławiu - zasadzonego na jedynym utrzymanym w Polsce śródlądowym statku parowym HP "Nadbor" (1949), na ostatnim w kraju dźwigu pływającym DP "Wróblin" (1939) i na barce towarowej Ż-2107, założyciel przestrzennego Sowiogórskiego Muzeum Techniki FOMT (2003), kurator Studenckiego Koła Naukowego Politechniki Wrocławskiej "Ochrony Zabytków Techniki HP "Nadbor". Na holowniku parowym "Nadbor" prowadzi Biuro Studiów i Dokumentacji Zabytków Techniki. Autor wielu publikacji z zakresu dziejów polskiej myśli lotniczej okresu pionierskiego. Pilot szybowcowy, instruktor modelarstwa lotniczego, członek Klubu Lotników "Loteczka", wyróżniony "Złotą Lotką" i dębem w Alei Zasłużonych dla lotnictwa polskiego. Autor ponad 150 prac z zakresu archeologii przemysłowej i ochrony zabytków techniki. Od 2001 prowadzi miedzynarodowe ekspedycje naukowo-badawcze "Dziedzictwo kultury technicznej wysp Sołowieckich". Redaktor serii wydawniczej FOMT/BSiDZT "Zabytki przemysłu i techniki Polski" oraz "Technika w dziejach cywilizacji z myślą o przyszłości". Redaktor comiesięcznego biuletynu Bractwa Mokrego Pokładu "Prosto z pokładu".

Piotr Grzegorz Mądrach - konserwator zabytków, rzeczoznawca Polskiej Izby Artystów Konserwatorów Dzieł Sztuki, Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków, Związku Polskich Artystów Plastyków, obecnie pełni funkcje przewodniczącego Sekcji Konserwacji Dzieł Sztuki Okręgu Warszawskiego, członka Ogólnopolskiej Rady Konserwatorów Dzieł Sztuki przy Zarządzie Głównym (od 1991), w latach od 1993 do 2001 rzeczoznawca Ministra Kultury i Sztuki, od 2001 do 2004 rzeczoznawca Ministra Kultury; specjalizuje się w konserwacji rzeźby, elementów architektonicznych; prace konserwatorskie: pomniki nagrobne na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (od 1976) oraz na innych cmentarzach warszawskich i mazowieckich, konserwacje szeregu zabytkowych obiektów na terenie całego kraju (m.in. Warszawa, Łańcut, Poznań, Szczecin, Gdańsk, Płock, Pęcice, Łomazy, Mirochów); projekty, nadzory, konsultacje, opinie dla Wojewódzkich Konserwatorów Zabytków w Warszawie, Rzeszowie, Gdańsku, Szczecinie, Poznaniu, Białej Podlaskiej, Lublinie, Płocku, Miejskich Konserwatorów Zabytków w Warszawie, Gdańsku, Szczecinie, Poznaniu, Łańcucie, Płocku, instytucji państwowych: muzeów, bibliotek, kolei, sądów, ministerstw, przedsiębiorstw prywatnych (STOEN, POLKOMTEL), prywatnych właścicieli obiektów zabytkowych, firm działających na polu konserwacji i ochrony zabytków; uczestnik misji konserwatorskich w Słowenii (1994), Szwecji (1995), Bułgarii (1999), Austrii i Niemczech (2004); wielokrotnie odznaczany za działalność na polu ochrony i konserwacji zabytków, m.in. MEDALEM im ANDRZEJA WRÓBLEWSKIEGO (1979), ZŁOTĄ ODZNAKĄ ZA OPIEKĘ NAD ZABYTKAMI (2006).

Michał Pilich - z wykształcenia prawnik, autor książek o warszawskiej Pradze (Ulice Nowej Pragi, Warszawska Praga. Przewodnik), artykułów dot. historii i zabytków Warszawy (publikowanych m.in. na łamach "Życia Warszawy", "Życia", "Echa Nadwiślańskiego", "Pulsu Warszawy", "Nowej Gazety Praskiej"), współpracował przy inwentaryzacji obiektów do "Atlasu dawnej architektury ulic i placów Warszawy" Jarosława Zielińskiego; przewodnik warszawski; w roku 2005 został odznaczony medalem nadanym przez Towarzystwo Przyjaciół Pragi za zasługi dla dzielnicy.

dr inż. Sławomir Safarzyński - rzeczoznawca ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zakresie opieki nad zabytkami w dziedzinie rzemiosło artystyczne i sztuka użytkowa, rzeczoznawca Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników, rzeczoznawca Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków w dziedzinie konserwacji dzieł sztuki i zabytków. Prowadzi firmę specjalizującą się w elektrochemii metali szlachetnych. Prowadzi badania naukowe z zakresu technologii chemicznych we współpracy z Wydziałem Chemicznym Politechniki Warszawskiej , Instytutem Mechaniki Precyzyjnej , Instytutem Zabytkoznawstwa w Toruniu. Wykładał na podyplomowym Studium Konserwacji Zabytków Metalowych - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Prof. dr hab. Jan Tajchman - inżynier architekt-konserwator i pedagog; pracownik i wykładowca oraz kierownik Studiów Podyplomowych Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa Dziedzictwa Architektonicznego na UMK w Toruniu, były dziekan Wydziału Sztuk Pięknych UMK; były pracownik PP Pracowni Konserwacji Zabytków w Toruniu. W swojej działalności zawodowej szczególną uwagę poświęcił: historii technik budowlanych, problematyce historycznej i konserwatorskiej architektury zabytkowej, zagadnieniom teoretycznym i praktycznym ochrony i konserwacji zabytków architektury. W pracy twórczej m.in.. poszukuje nowych form właściwie komponujących się z dawnymi dziełami architektury.

dr hab. Michał Wardzyński - adiunkt w Zakładzie Historii Sztuki i Kultury Dawnej Instytutu Historii Sztuki UW. W 2005 r. obronił na seminarium prof. dr. hab. Mariusza Karpowicza pracę doktorską p.t. Ośrodek snycerski w Częstochówce pod Jasną Górą 1620-1705 (wyróżniona nagrodami: Prezesa Rady Ministrów RP za najlepszą pracę doktorską z dziedziny nauk o sztuce za r. 2005, oraz LI Konkursu im. prof. Szczęsnego Dettloffa, przyznawaną przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki). Autor interdyscyplinarnej rozprawy habilitacyjnej p.t. Marmur w rzeźbie i architekturze Rzeczypospolitej XVI-XVII w. Studium historyczno-materiałoznawcze. Autor trzech książek i współredaktor pięciu tomów zbiorowych i ponad 80 artykułów (w tym 20 obcojęzycznych), recenzji, omówień i haseł słownikowych oraz wielu prac popularyzatorskich. Stypendysta Harvard University i Paul Getty's Foundation (USA), Katholieke Universiteit Leuven (Belgia) oraz Fundacji z Brzezia Lanckorońskich, beneficjent 4 grantów NCN i NPRH. Współpracuje z belgijskim Centre International des Recherches Glyptographique i The Low Countries Sculpture Society. Naukowo zajmuje się rzeźbą i małą architekturą 2. połowy XVI, XVII i XVIII w., koncentrując się na problematyce funkcji i roli materiału oraz procesem twórczym rzeźby, geografii artystycznej oraz na historycznym i ekonomiczno-socjologicznym kontekście powstawania dzieł sztuki. Innymi polami zainteresowań są inicjatywy kulturalno-artystyczne mecenasów kościelnych, przede wszystkim zakonów i zgromadzeń doby kontrreformacji na czele z paulinami w konwencie-sanktuarium na Jasnej Górze, oraz kontakty między Rzeczypospolitą i Niderlandami oraz niemieckojęzycznymi krajami Europy Środkowej w XVII i na początku XVIII w. Od 2003 r. angażuje się w prace inwentaryzacyjne i badawcze na temat Mazowsza i sąsiednich ziem Korony, których owocem jest pierwsza monografia kultury artystycznej i sztuki tego regionu w okresie nowożytnym, opublikowana w II tomie serii Dzieje Mazowsza pod red. Jana Tyszkiewicza w 2014 r.

Władysław Weker - z wykształcenia metaloznawca, konserwator zabytków metalowych, specjalizujący się w zabytkach archeologicznych, wieloletni pracownik Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie. Jako konserwator pracował w IRRAP we Francji oraz wielokrotnie na misjach archeologicznych w Egipcie.




 


Jarosław Zieliński - historyk, uznany varsavianista, autor wielotomowego opracowania "Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy", publikacji takich jak "Latarnie warszawskie. Historia i technika" oraz przewodników historycznych po stołecznych dzielnicach, a także licznych artykułów dotyczących dziejów i zabytków Warszawy, m.in. na łamach "Stolicy" i "Dziennika".